257- TESLİM ET SEDANI EY HÜVİYETİM

Yücelen aziz kul, korkma, teslim et sedanı.
Senin sedanla sedalanacak, bilecek dermanı.
Bu derman içinde saklı, onu ver, gör ulu hakanı.
Zaten saklı olanı gör, sedan yakıyor yakanı.

Bir deryasın bu dünyaya, olmuşsun rahmet.
Hiç bir insan sana edemez asla minnet…
Bir tebessümün ile sevda pişer, görür kıymet.
Kıymetin çok, aiz kalbimde tüter, her an elbet.

Mekânı tay eyler, yüce sevdanla ilka eder.
Zamanı cem eder, şefkat kanadında resmeder.
Bağında şeref eder, bostanında yeşil eder.
Bağrında sebat eder, kahrında zelil eder.

Sen işte ulu fidan, gel denilirken gelmez olan.
Kalbinde şefkat olan, resminde hilkat olan…
Nefesinle dirilen, uyumanla yetim kalan…
Ulubatlı hasanın yolunda, olan şerefli kaan.

Sesin kısık, çünkü titrer içinde denizin dalgası.
Yükselmeye hayâ eder, ruhun figanının hülyası.
İlham ile şeref verdin, oldun kalbın rüyası.
Ölmez ruhun, oldu surur, bitti ruhun cefası.

Düşününce seni, sukut eder dil ve mat olur ruh.
Çünkü sen, beni bana sundun eyledin zirruh.
Kucaklaştı kalbinde, kanatlanıp uçtu, eyledi oh.
Nefesinle nefeslendi, anında dilirdi, işte bu ruh.

Ey süt gibi kaynayan, eyle dua, mutlak bir dua.
Sütünden içsin, eylesin sefa, bitmesin hülya.
Bu hülya başka hülya, eyleme naz, ol rüya.
Bu rüya sadık rüya, asla olamaz burada riya.

Yorum yapın