Yeşil mubarek renk, gönle olur ahenk.
Kubbe-i muhammediyeye oldu renk.
Başını eğip karşısında durursun kubbenin.
Akar kutlu heybeti, pür nur olur muhabbetin.
Bil ki ey kul, sende Muhammedi ile oldun var.
O nurla hakkın rahmeti içine akar da akar.
Âdem nefsine bakıp yasak ağaçtan yiyince.
Nuruyla paklandı, adını anıp tövbe edince.
İşte sen de yem yeşil kubbeye nazar et.
O kubbenin nuruyla kendinden haber et.
Bil ki gayrı tüm deryalar kontrolsüzdürler.
Seni boğar, seni senden mahrum ederler.
Futuhatı medine şah olsun aziz kalbine.
Gayrı futuhatlar seni uzak eder özüne.
Hata eder yeşilin dışındaki her dal.
O dal hatasız bigüman, onu kendine al.
Onun nuru Kur’anı almaya müsait.
Onun dışındaki her her dal, LaMüsait.
İşte aziz kardeşim, sen bil yeşil kubbeyi.
Yeşil nur, nuri Muhammediden sana hediye.
Narın rengi kıp kırmızı olur hem yakıcı.
Şeytaniyete yalı olur, insan ruhunu incitici.
O frekanstan sıyrıl, ey güzel kul ol berrak.
Öylece hakkın rahmetini bul, doğsun şafak.
Zikir evet zikir senin için yegane enstrüman.
Sakın deme sıkıldım, el aman, et ferman.
Sakın deme yoruldum, artık zikir okumam.
Yoksa yeşilin yolu açılmaz edersin, el aman.
Kendinle barış, karanlıkları işte zikirle aş.
Yolunu aç, öylece değmesin ayağına taş.
Rahman’a ol has, nefsi emmareyi as.
Rabbine ol muti, gayrıya olma kas.