228- EY YOLCU DUR DİNLE…

Mutlak rahmana dayan…
Hak olsun ayan beyan…
Zira başka yoktur deyan…
Sadece odur rahman…

Terk et içindeki meşakkati…
O zaman hisdersin emaneti…
Emanet hakkın rahmeti…
Öylece terk et enaniyeti…

Sen güçlüsün…
Bunu Allahı’n izniyle görürsün…
Gör işte yenilme şeytan geri dönsün…
O insanın düşmanı bilesin…

Sen güçlü ol…
Her an rahmanla irtibatta ol…
İrtibatı yok edene düşman ol…
Öylece hep uyanık ol…

Duam seninle her an…
Sen de bunu an…
Hak ruzası olsun her an…
De ya deyyan…

Ölüm hepimizi bulacak…
Nefesler sayılı, kaçamazsın köşe bucak…
Vakit gelmeden açamaz kucak…
Ölüm korkusuyla şeytana açma kucak…

Şeytan en ince yerden vurur…
Bir boşluk buldu mu kudurur…
Oradan saldırgan olur…
Kapat işte gedikleri, yolun nur olur…

Öldü dünyaya tüm gelenler
İşte bak önden gidenler…
İçindeki an senin malın, kayboldu gidenler…
Uyanık oldu şeytana ters papuç giydirenler…

Sen gerçekten için çok güzel…
Bunu fırsat bilir şeytan yol ver…
Her söylediğini buruşuk mendil gibi eline ver…
Çöpün yolunda çöpçü ediver…

Ayrılacak yolundan…
Kalkacak kalbinden…
Kaybolacak korkacak gölgenden…
Abdulgaffar geldi kaçacak önünden…

Sakın el indirme ona karşı…
Şecaatli ol dosta karşı…
Rahmandan güç iste düşmana karşı…
Kendine gel iradeli ol seyret arşı…

Bak işte rahman oraya istiva etti…
Seni kendine halife etti…
Seni on sekiz bin âleme sultan etti…
Bunu gör, rahman dedin kulum secde etti…

Yorum yapın