Hissettim ruhunu.
Yansıttım gururunu.
Gördüm yolunu.
Bozduk şeytanın oyununu.
Oldum cihana yoldaş.
Oldum ruhuma haldaş.
Kalbimde oldum aş.
Hissettim ruhumu yavaş yavaş.
Gözünden yaşlar aktıkça.
Kalbin Allah Allah haykırdıkça…
Ruhun cananını hissettikçe…
Seninle olacaktır nur bu hiçlikte.
Sakın üzülme ve ezilme.
Rahmana boyun eğ hilimle.
Yönel hakka ilimle…
Dünya ve ahreti al eline dilimle.
Dilin tadını hissetsin.
Hissiyatı derununa aksetsin.
Ruhun bu heyecanla raks etsin.
Raksın özünle baksın gürlesin.
Senle senden yarattı yaradan.
Kendini çıkar aradan.
Hicret et buralardan.
Rabbe verdiğin sözde dur ey adam.
Sahip-malik dilediğini yapıyor.
Aklı kıt da niye böyle diye isyan ediyor.
Tüm mesele kur’an rehber edinmiyor.
Kur’andır insandan okunan, bunu kul biliyor.
Haydi, kendine gel ey nefsim.
Nefes al Kâbe’nin rabbine, de yöneldim.
Razı oldum merziyeye dayandım.
Sevdim seni ince ince, hakka yaslandım.
Evet, nefis nefes ile geldi dile.
Bu nefes çok güzel dokunur gönle.
Bu nefes can oldun bu gönle.
Kurban olayım sana bile bile.
Bu nefes oldu rehberim.
Rabbin sesi oldun.
Her bir anda yaşamın aynası oldun.
Öyle sesi kulağımda çınlayıp mest eyledin.
Hakkın nefesi oldun canımda.
Senle kutlu olundum hak divanında.
Hu der gönlüm nefesin etrafında.
Nefes verdikçe anımda…
Öylece hak nefesini çektim yasemince.
Tüm yaşamı ettim hece hece.
Artık kalmadı hiçbir bilmece.
Çözüldü sırrı ahfa bu sinece…