213- KUR’ANA KULAK VER

Cevap var elbet, kalbe doğunca marifet.
Yoksa sözcükler boğazda olur külfet.
Yazılmaz hiçbir illet, karanlıkta kalır millet.
Hz. Muhammed insanlığa aydınlık bir nimet…

O yaşayan bir kitaptır adı sünnetüllahtır.
Yaşayan diri bahttır, insanlığa rahmettir.
Onun yolunu yaşamayan bedbahttır.
Ey kul bil ki, Hz. Muhammed sana rauftur.

Her bir cümlemize ayetten bir delil…
İster kul kendisine eylesin, işte delil.
Yazacağım biiznillah sana olsun delil.
Zira teslimiyeti olamayan ister işte delil.

Kitap başı sonu belli olan ve yazılandır.
Bu bazen yazıya dökülür hepsi oradır.
Bazen de kayda alınmaz ama yardır.
Tüm yaşamı kapsar içi sana dardır.

Delil ister ayetten bak rahman suresine.
Önce Kur’anı talim etti rahman biline.
Sonra insanı yarattı kudret eline…
Beyanı öğretmesiyle taşlar oturdu yerine.

Zalikel kitabu derken maksat ümmülkitap.
Bilmediğini ZİKİR ehline sor der bu kitap.
Bu zikri indiren rabbi rahmandan bir hitap…
İşte bu hitap hem Kur’an hem de nübüvveti hitap.

Zalikel kitabu derken anlık inmişti vahiyle.
Yazılmamıştı daha kitap şeklinde insan eliyle.
İşte işaret ettiği kitap bilindi önceki kelimeyle.
Sen hala somut bir kitap ararsan, vay haline…

Sen zikri sadece mushafı sanarsan…
Böylece kendini kitleyip durursan…
Nübüvvet sahibini duymazsan…
Gönlün kayar yanlışa her an…

Mushaf elbette zikrurrahmandır bi güman.
Hatırlatır cümle âlemde Allah’ı her bir an.
Lakin görünce Allah’ı hatırladıkların her an.
İşte onların veçhi de zikirdir sana ey can.

Sahabeler kutlu nebiyi can kulağıyla dinledi.
Her sözünü sahipleyip yaşam alanı eyledi.
Her fiilleri sadıkane idi mutlak teslimiyet idi.
Tabinler de onlar gibi yaşamlarını adamış idi.

Resûlullah dünyadan bekaya hicret edince.
Sahabeler birbirinden duyduklarını derk edince.
Tabiinden olan İmam azam bunu fark edince…
Ulaştı tüm inen zikre usulünce hem yasemince.

İmam malik İmam şafii İmam hanbel.
Etbeuttabindi her biri aldılar ilmi el el.
Kaydettiler kitaplara, dediler götürmesin sel.
Çünkü yıllar açıldıkça uzaklaşıyordu asrı peygamber.

Asrı peygamber uzaklaşırken peygamber bizleydi.
Her an sünnetullah olan yaşamı bize rehber idi.
İnsanlığa uzanan silsilede bu yaşam yazılmalıydı.
Çünkü İslam ahir zamana kadar geçerliydi.

Elbette bir yaprak bile Allah emri olmadan düşmez.
Muhammedi nuru Allah korudu eyledi merkez.
Bizzat onun yazdırdığını insan da nasıl bilmez.
Az düşünürken insan bilir ki rahman onu silmez.

Ahmed b. Hanbel bir milyon rivayeti ezber bilirdi.
Ki İmam hanbel etbeitabiindi, dinde bir kalem idi.
Zaten dört elle ilme sarılmıştı, merakı İslam idi.
Ey dost bil k,i hadisler 250 yıl sonra yazılmadı.

İmam Hanbel, işte mezhep sahibi hem muhaddis.
İnan diğer imamlar da oldu ilim sahibi hem selis.
Şefkat ve rahmet ile resule bağlı idi, oluşmadı is.
Zikrullaha ulaşan zatlar oldular tam muhaddis.

Bu zatların tüm içtihatları ilmek ilmek İslam idi.
Oldu bize kaynak tüm yazgıları hakka ferman idi.
Allah işte zikrini korudu etrafları sur ile sarıldı.
Zikre teslim olanların korundu yazgıları.

İşte peygamberimizden açılan sancak.
Allah’ın izniyle korunur ancak.
Muhammedi muhabbet Allah’ın, et dayanak.
Bu radar ile ol müzeyyen, eyle kaynak.

Sakın ha hadisi Şeriflere dil uzatma.
Zikrin içeriğini bil gaflettekilere uyma.
Onlar şeytanın yardakları, onlara uyuma.
İnkâr edenler kâfir olur sakın unutma.

Kesinlikle bil ki senin için evinim.
Senin rahmete ulaşman için uyumaz yanım.
Uyku tutmaz gözü, kurtulman için bakınırım.
Sakın ha İslam düşmanlarına olma yarım.

Mealci ve hadis inkârcılarını sakın takip etme.
Kalbini söndürür, aklını esir eder, böyle yapma.
Kalbinin muhabbetini hisset, odur sana yama.
Bununla ruhunu sarmalamayan yem olur yamyama.

Her tarafımız yamyam dolu, ey Allah kulu.
İmanını çeker alır eder nefsin kulu.
Sonra sen kendini hak yolda sanırsın, kaybedesin yolu.
Bu tarz senin için ölümdür ey ulu kul, ol ulu.

Ey kul anla artık, Allah zikri koruyacağım der ayette.
Orada kitap veya Kur’an demez nihayette.
Her ayet bize mihenktir bu felekte.
Sakın anlam kayması yapma, kal saadette.

Ben hak yolunu seçtim ezelimde…
Hala öyleyim, bu hal olacak bende, taa ebedimde…
Ezel ile ebedi cem ettim, kul oldum hakka, anımda.
An bu andır ey kul, şeytan seni kovar mabedinde.

Zikri indirdik ve koruyacağız diyen rabden sakın.
Anın kutlu olsun ey yolcu yolun olsun hakka yakın.
Yakın olanı tezyin er rahmetullahla bi hakkın
Sakın sünneti resullahı ayrı bilme, budur senin hakkın.

Ey Muhammed, gene de nazım ettim halim halim
Hilmiyetle bürün, her an bu olsun senin cengin.
Sen de yerden biten dabbelerden bir dabbesin.
Rabbini bil, peygamberini de bil her an sakin sakin.

Yorum yapın