Gönül çoşar kalp dirilir.
Ruh teneffüs eder can ile.
Sır budanır remz ile.
Hafide ahfa olur hayret ile.
Hakikat yolcusu susamıştır.
İçindeki susuzluk katmerleşmiştir.
Aşk yolcusu ile gönül buluşunca.
Sevgisi şımarmış bakışı keskinleşmiştir.
Rahmanın kulu ne güzel rehber…
Rahmanın sesi ne güzel miğfer…
Rahmanın sevgisi ne güzel el…
Rahmanın kula rağbeti bulunmaz bir el.
Mecazdan geçen gönül…
Gerçekten geçen gönül…
Kendinden geçen gönül…
Lahuti sese açılır işte o zaman gönül.
Lahuti ses sesini kuşatır…
Oradan ilmiyete dokunur…
Oradan nuraniyete bürünür…
Oradan Muhammedi sedaya yetişir.
Muhammedi seda sedan olsun.
Güzel gönül rahmetle dolsun.
Her anın şerbeti ile tatlansın.
İşte ey dost emin ol her an hazırsın.
Ben aciz ve garip yıkıldım yere.
Sana nazar edip senle baktım sele.
Akıntıda yok oldum bak hele.
İşte ey kul rahmet ile bak hele.
Rahmette yıkanan arınmış.
Arınan dokunmuş.
Gayrısı mahvolmuş.
Dünya ahrette yoksun kalmış.
İşte ey nefsim, nazım olan çizgini koru.
Tecellilere kendini aç öylece yürü.
Yüdükçe rahmetle ol diri.
Her insanı sev dostu ise kendinden içeri.