Geçiyor ufacık olan ömür.
Kalp olmuş simsiyah kömür.
Zamanı sömür de sömür.
Var mı sana acep imanla ölüm.
Geçecek mi senden acep hüzün.
Kararırmış birbirine bakarak üzüm.
Var mı bu dünyada saf som dost.
Dost dahi bakmışsın olmuş post.
Olacak mı acep rabbinden bir jest.
Hüzün işte esir eder tüm melekeleri.
Yaşam tükenirken seyreder felekleri.
Yok oluyor bir bir tümünün cisimleri.
Senin cismin de tükeniyor ey Muhammed.
Uyanık ol hem hayatı yazarak nazmet.
Nazmedemezsen hayatı artık de kısmet.
Kısmet işte kısmeti de sen nakşedersin.
Nakşetmezsen yazık olursun bil kesin.
Yazık olmadan tavaf et kabeni ol el emin.
Bu defada müselles ile selis kelam yazıldı.
Her bir kelamında ruhum saklandı.
Orada seyrederek nefsine dokundu.