Zaten ruhun çok ince…
Manan çok yasemince…
Tefekkürün çok dehlizce…
Hayat yanında olmuş hece hece.
Bunu fark eder ruhu ince olanlar.
Gerisi zaten samanlıkta iğne arar.
Kasırga onları kapar.
Gelmez onlara bahar.
Ne diyim işte şeffaftır özün.
Derinden gelir sözün.
Olsun bu kula yüzün.
Olmasın sende hüzün.
Allah’a döndük ta ezelden.
Verdik rabbe söz elest bezmiden.
Sözümüzde durmuşuz harbiden.
Her an doğarız yeniden.
Döküldü kalpten mısralar.
Katı kalbi bile yaralar.
Biraz durgun olduk bu aralar.
Özümüzü bilmeyen bizi karalar.
Garip geldik dünyaya azizim.
Garip yaşarız iki gözüm.
Göz aydınlığı dost bana lazım.
Gerisi külfettir bana kilitlenir dizim.
Dizim kilitlendiğinde yığılıp kalırım.
İçten içe kendime bağırırım.
Yeter artık kendine gel ey nazım.
Sana B sırrıyla iman lazım gerisi nemelazım.
Sadece ve sadece hakka olduk kul.
Hakka kulak vermeyene verdik yol.
Almadık hiçbir insandan hiçbir rol.
Olmadık hiçbir kişiye kullanılmış kol.
Kol olmadık dünyada işte hiçbir örgüte.
Uzak kaldık biiznillah kulak vermedik hiçbir ite.
Kendi yolumuzda sessizce çalıştık geliştik işte.
Bazıları kısmak istediğinde oralı olmadık hiçte.
Rabb tutunca kulunun elini.
Kimse bükemedi artık belini.
Düşman attı havaya yeleğini.
Hakk göründü kulunda yepyeni.
Sizde kulak vermeyin sağa sola.
Yürüyün hakkın arşına girdiniz mi yola.
Bu kutlu yolda geri kalmayın vermeyin mola.
Mola veren geri kalır acep hali ne ola.
Mola veren garip kalır, hem huzurdan kovulur.
Huzurdan kovulan nari varlığa sunulur.
Hem altın tepside sunulurken saçı yolulur.
Kafası kel kalır, hem çok yorulur.