Bir hatır işte, tüm dertleri derinlere gömer.
Kalbin sesini taa ötelerinde nakşını zerk eder.
Ruhun dokunuşunu semalara arz eder.
Yeri göğe göğü yere arz edip mahzun eder.
İşte bu hatır, hatırda hatırlanır.
Kalbe hüzün, ruha seyir verir.
Nefse acı olurken, hissesi tatlı gelir.
Sırrı uyanır, bütünleştirici bir cezbe alır,
İşte ey kul, sen saadeti kendinde ara.
Yakinen bil ki gerisi açar sende yara
Öylece nefis güçlenir, dalar masivaya.
Uzak olur yol, düşer kara deryaya.
Bu dünya nefse aşırı tatlı gelir.
Ruhu peşine takar, basiret felci bulur.
A’ma olup kalbindekini görmez olur.
Devayı dışında arayıp vakti heder olur.
Ruh az bir kelamla nefes alır.
Şimşek çakılınca kelamı kesilir.
Yağmur dolu olur, üstüne yıkıcı olur.
Lakin Rahmete eren ümitle buluşur.
İşte ey kul zikirle buluş tefekkür et.
Rabbini an her anını tezyin et.
Gönlün coşsun şevkle terkip et.
Kendinde an her şey sende nazar et.