Bu ışık gönülden fışkırır.
Halkı hakk ile hakka daldırır.
Dalan, halkı yerden kaldırır.
Yerden kalkan Âdem’i andırır.
Âdem baba idi tüm insanlığa…
Kabil örnek almadı, soyundu küstahlığa.
Habil boyun eğdi, dalmadı kabalığa.
Kabalığa dalan, kavuşmadı balığa.
Tövbe eden yunus balığını buldu.
Balık midesi ile kendisini sahilde buldu.
Kabak yaprağı ile gölgeyi sundu.
Gölgelerin altında hak ondan günahı yoldu.
Günahı yolunca kendine geldi.
Fıtartına nazar eyledi.
Yeniden bir doğumla hitaba başladı.
Öylece insanlara örnekliğe başladı
Sen de ey dost, yeniden doğ anarahminden.
Bunu tövbeyle başar, şeytan ölsün hasedinden.
Sen Allah halifesisin bil her an yeniden.
Halifeliğini kavra dalma nisyana her elden.
Aziz dostlar size ithaf oldu mısralar.
Nasip etti rab hemen şimdi canlar.
Sizde canımdan cansınız nur dolar.
Nur dolan can seyre dalar.